سیستم درسی در مدرسه های چاپان چگونه است!

سیستم درسی در مدرسه های چاپان چگونه است!

چاپانی ها فقط به نه سال تحصیلات اجباری نیاز دارد. سیستم آموزشی چاپان از شش سال دوران ابتدایی، سه سال متوسطه و سه سال عالی تشکیل می‌شود.

دوران ابتدایی در چاپان بسیار سازمان‌یافته اما در عین حال مفرح است و بر مسئولیت اجتماعی و فعالیت‌های گروهی تکیه دارد. دانش‌آموزان ابتدایی چاپانی بیشتر از مدرسه لذت می‌برند تا دانش‌آموزان ابتدایی امریکایی ،تحصیلات برای آنها تا دوران دانشگاه که در طول آن مجبورند برای کنکور حفظ‌کردنی‌ها و مسائل ریاضی و علوم سخت و زیادی را متحمل شوند، مشکل نیست.

سال تحصیلی در چاپان

سال تحصیلی در چاپان حدود ۲۱۰ روز میباشد—(این میزان در ایالات‌متحده ۱۸۰ روز، در چین ۲۵۱ روز، در کره‌جنوبی ۲۲۰ روز می‌باشد). سال تحصیلی در چاپان از اوسط ماه آپریل شروع شده و تا آخر مارچ طول می‌کشد و به سه بخش تقسیم می‌شود که اولی از آپریل تا جولای، دومی از سپتامبر تا دسامبر و سومی از ژانوری(january) تا مارچ می‌باشد. آن‌ها شش هفته تعطیلات تابستانی، دو هفته تعطیلات زمستانی و دو هفته تعطیلات بهاری دارند.

برای اتمام یک مقطع بچه‌ها تاریخ تولد مشخص دارند؛ آن‌هایی که در ماه مارچ متولد شده‌اند به یک سال و آنها که آپریل به دنیا آمده‌اند به سالی دیگر می‌روند. کارشناسان تحصیلی در چاپان پیشنهاد داده‌اند که شروع سال تحصیلی از ماه آپریل به ماه سپتامبر یا اکتبر تغییر کند تا با باقی کشورها همخوان شوند.

یک روز مدرسه در چاپان از ۸ صبح تا ۳ بعدازظهر طول می‌کشد اما در روزهای مختلف متفاوت است! بااینکه طول روز مدرسه به نسبت امریکا بلندتر است اما دانش‌آموزان چاپان معمولاً وقت آزاد و زنگ‌تفریح‌های بیشتری دارند. کلپ های ورزشی حتی برای دانش‌آموزان ابتدایی گاهی بچه‌ها را صبح خیلی زود به مدرسه کشانده و باعث می‌شود تا ۶ یا ۷ عصر هم آنجا بمانند.

ژاپنی‌ها برای شروع دوران تحصیل اهمیت بیشتری قائل هستند تا اتمام آن. وقتی کودکی وارد دبستان می‌شود جشن‌های بزرگی برای او می‌گیرند و هدایای گرانبهایی هم هدیه می‌کنند تا زمانیکه او از دانشگاه فارغ‌التحصیل می‌شود.

بچه‌های چاپان معمولاً بیشتر به گردش های آموزشی می‌روند تا بچه‌های امریکایی. آن‌ها را معمولاً برای کشت یا برداشت سیب‌زمینی و برنج به مزارع می‌برند. در بعضی مناطق بچه‌های کلاس پنجمی را به سکی و بچه‌های کلاس ششمی را به هیروشیما می‌برند. یکی از گردشهای مدرسه‌ای رایج در توکیو گردش یک روزه به مناطق جنگ‌جهانی دوم که تونلی ۱٫۶ کیلومتری زیر زمین است که گردش یک روزه به دیزنی‌لند توکیو می‌باشد. حدود ۳۰ روز سال تحصیلی آنها در اردو، جشن‌های فرهنگی و سایر مراسم‌ها هستند.

هفته درسی پنج روزه در سال ۲۰۰۲ در چاپان بنیان‌گذاری شد. قبل از دهه نود بچه‌ها فقط شنبه‌ها صبح به مدرسه می‌رفتند و در سال ۱۹۹۲ آن‌ها یک هفته در ماه  مدرسه میرفتند که این مقدار در سال ۱۹۹۵ به دو هفته در ماه و نهایتاً در سال ۲۰۰۳-۲۰۰۲ به یک سال تحصیلی افزایش یافت.هفته پنج روزه منجر به کمتر شدن ساعات درسی برای دروس شد. برای جبران بچه‌ها باید سه روز در هفته فعالیت فوق‌برنامه‌ای مثل بدمینتون یا راگبی داشته باشند. گاهی‌اوقات این فعالیت‌ها برای ساعات بعد از مدرسه بچه‌ها و گاهی‌اوقات برای آخرهفته‌ها برنامه‌ریزی می‌شود.ایجاد هفته پنج روزه درسی برای خانواده‌ها و جامعه چاپان به چالشی تبدیل شد زیرا نمی‌دانستند که برای اوقات‌فراغت دانش‌آموزان چه فعالیت‌هایی را باید در نظر بگیرند. در بعضی مناطق کلاس‌های فوق‌برنامه‌ای مثل صنایع‌دستی، سفالگری و بازی‌های خاص برگزار شد. تحقیقات نشان داده است که بچه‌ها بیشتر در تعطیلات آخر هفته خود به فعالیت‌های خارج از منزل می‌پردازند اما هنوز تعداد زیادی از بچه‌ها در خانه به تماشای تلویزیون یا انجام بازی‌های کامپیوتری روی می‌آورند.

هفته پنج‌روزه درسی مقصر بسیاری از ضعف‌های عملکردی در مدرسه شناخته شده است. این روزها بحث زیادی بر سر بیشتر کردن ساعات درسی بچه‌ها، کوتاه‌تر کردن تعطیلی‌ها یا اضافه کردن به ساعات درسی است.

قوانین مدرسه ها در چاپان

در ۱۸۷۰، ویلیام الیوت گریفین اعلام کرد که دانش‌آموزان چاپانی باید با فروتنی، خلاقیت، اطاعت، احترام و ادب خود دل معلم خود را شاد کند. خارجی‌هایی که در مدارس چاپانی درس خوانده‌اند می‌گویند که این گفته گریفین هنوز در مدارس چاپان اجرا می‌شود.

بچه‌هایی که تقلب از آنها گرفته شود، سرشان تراشیده شده و از مدرسه اخراج می‌شدند.

بچه‌ها در چاپان آماده بودن را از سن خیلی کم یاد می‌گیرند. در مهدکودک به آنها آموزش داده می‌شود چطور لباس‌های خود را تا کنند و همیشه در یکی از جیب‌هایشان یک دستمال تمیز دارند. در مدرسه به آنها آموزش داده می‌شود که همیشه سه مداد تیز و تراش‌شده روی میزشان داشته باشند–نه دو و نه چهار مداد–و همیشه چسب، خط‌کش و پاک‌کن در جامدادی خود دارند. دانش‌آموزان دوران ابتدایی وقتی وارد مدرسه می‌شوند دمپایی‌های مخصوص پوشیده و کفش‌هایشان را در قفسه‌های جاکفشی می‌گذارند. کوله‌پشتی‌هایشان همه یک‌شکل بوده و همه باید آن را به یک شکل بیندازند.

مدارس چاپان قوانین خاصی برای بلندی ناخن و مدل مو دارند. استفاده از لوازم‌آرایش ممنوع بوده و بچه‌هایی که موهای بلند یا رنگ‌شده دارند معمولاً جریمه می‌شوند.

با کسانی که علائم خود محوری و تک روی از خود بروز می‌دهند برخورد می‌شود.

کوله‌پشتی‌های موردعلاقه دانش‌آموزان چاپان معمولاً از چرم بادوام و ضخیم درست می‌شود که بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ دلار قیمت داشته و در رنگ‌های مختلف موجود هستند. معمولاً وقتی بچه‌ای مدرسه را آغاز می‌کند، پدر و مادربزرگ او برایش کیف مدرسه می‌خرند و از آنها انتظار می‌رود که آن کیف را تا آخر ودوره‌ی مکتب استفاده کنند.

تکنولوژی آموزشی در چاپان

طبق آخرین آمار، در ماه مارچ ۲۰۱۰، ۵۶،۰۰۰ مدرسه دولتی در چاپان از تخته‌سیاه‌های الکترونیکی استفاده می‌کردند. که نسبت به سال گذشته، سه برابر شده است. در یک تحقیق مشخص شد که بین ۳۰ درصد تا ۵۰ درصد از معلمین مدرسه‌هایی که این ابزار را داشتند، طریقه استفاده از آن را نمی‌دانستند.

در چاپان می‌توان کلاس چهارم‌هایی پیدا کرد که در آن همه دانش‌آموزان لپ‌تاپ یا تبلت دارند. یکی از بزرگترین موانع در این کلاس‌ها این واقعیت است که بعضی دانش‌آموزان توانایی و مهارت بیشتری نسبت به سایرین دارند. دولت ژاپن تصمیم دارد به هر دانش‌آموز خود یک تبلت بدهد.

والدین و مدارس در چاپان

ر تحقیقی که در سال ۲۰۰۵ انجام گرفت مشخص شد که ۸۰ درصد از والدین چاپانی نگران وضعیت درسی فرزندانشان هستند.

انجمن‌های اولیا و مربیان در چاپان تحت نظارت مدرسه تشکیل می‌شود و والدین معمولاً فعالیت زیادی در آن دارند. انجمن‌های اولیا و مربیان چاپان از این لحاظ متفاوت است که مدرسه در ابتدای کار تا ۵۰ دلار از هر یک از والدین دریافت می‌کند و بعدها توقعی از آنها در امور مالی ندارد و بیشتر از آنها انتظار دارد که برای شرکت در جشن‌ها و مراسم‌ها وقت بگذارند.

مرتضی فرحتیار

پست‌های مرتبط
دیدگاهتان را بنویسید:
کد امنیتی در تصویر کلیک کنید برای به روز رسانی تصویر امنیتی.