برنامه نویسی شی گرا (Object Oriented Programming)

برنامه نویسی شی گرا (Object Oriented Programming)

در سال 1960 برنامه نویسان به این فکر شدند که چگونه می توانند تمام مسایل محاسباتی دنیایی واقعی را به صورت مجازی برای کامپیوترها شبه سازی کنند.به طور مثال برای هر چیزی که در دنیایی واقعی وجود دارد در دنیایی مجازی برای آن یک تعریف و مشخصه باشد که این تعریف نماینده همان چیز در دنیای مجازی باشد.

در نتیجه دریافتند که این نماینده را در دنیایی مجازی Object یا شی بنامند و به این طریق برنامه نویسی را Object Oriented Programming یا برنامه نویسی شی گرا یاد کنند.

برنامه نویسی شی گرا :

راهی دیگری برای سازماندهی برنامه ترکیب نمودن دیتا با توابع و قرار دادن انها در داخل چیزی به نام شی یاد میشود است که این راه به نام برنامه نویسی شی گرا(object oriented programming paradigm) یاد می شود.

 برنامه نویسی راه یا روش گرا:

تمام برنامه های که حال نوشته کرده ایم در چارچوب توابع به عنوان مثال بلوک از بیانیه های که به دستکاری کردن دیتا مکلف اند استفاده کردیم.که این کار  برنامه نویسی راه_روش گرا(procedure-oriented way of programming) یاد می شود.

 

بیشتر اوقات شما میتوانید از برنامه نویسی روش گرا استفاده کنید.اما برای نوشتن یک برنامه بزرگ برای اینکه به مشکلات روبرو نشوید طریقه اسان برای بوشتن برنامه.برنامه نویسی شی گرا است.

 دو موارد مهم در شی گرا:

کلاسها و اشیاء دو جنبه اصلی برنامه نویسی شی گرا هستند.

کلاس: نمونه اولیه برنامه است که توسط برنامه نویس نوشته شده و هر کلاس دارای وظایف و متدهایی خاص خود هستند.

شیء: هر شی توسط کلاس خود تعریف میشود و شی یک تک نمونه از ساختار داده ها است.

به عنوان مثال فکر کنید می خواهید برنامه بنوسید که شبیه ساز تدریس معلم باشد که معلم مکلف به رساندن شاگرد به صنف بالاتر است در اینجا به طور برنامه ما شامل استاد و شاگرد است که به زبان برنامه نویسی شی گرا دو شی داریم یکی استاد و دومی شاگرد.در شروع برنامه باید خصوصیت و نحوه ی عملکرد و رفتار دو شیء  را برای کامپیوتر تعریف کنیم که استاد و شاگرد چه وظایف خاصی را انجام میدهند.که این تعریف به وسیله کلاس و نوعی که این دو ارتباط دارند تعریف میشود.

اشیاء می تواند داده ها را با استفاده از متغیرهای عادی(ordinary variables) که متعلق به شی است ذخیره کند. متغیرهایی که متعلق به یک شیء یا کلاس هستند به عنوان زمینه(fields) اشاره شده است. اشیاء همچنین می توانید عملکرد داشته باشد با استفاده از توابعی که متعلق به یک کلاس است. چنین توابعی متدهای کلاس (methods)نامیده می شود. این اصطلاحات مهم است زیرا کمک می کندما را به افتراق بین توابع و متغیرها که مستقل هستند و آنعده که متعلق به یک کلاس یا شیء است. در مجموع، زمینه ها و روش را می توان به عنوان ویژگی های (attributes) آن کلاس نامیده می شود.
Fields زمینه دو نوع هستند – آنها می توانند به هر نمونه شی از کلاس یا به کلاس خود تعلق داشته باشند. آنها متغیرهای نمونه(instance variables) و کلاس متغیرهای(class variables)یاد میشوند.

ادامه دارد…

 

ستاره حیدری

پست‌های مرتبط
دیدگاهتان را بنویسید:
کد امنیتی در تصویر کلیک کنید برای به روز رسانی تصویر امنیتی.